ΕΙΜΑΣΤΕ CHARLIE, ΕΙΡΗΝΗ

(χρήσιμη διευκρίνιση: το κείμενο δεν καταχωρείται σαν ποίηση)

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ CHARLIE

(ελληνικά)

Είμαστε όλοι Charlie

Είμαστε όλοι Μουσουλμάνοι

Είμαστε όλοι Χριστιανοί

Είμαστε όλοι Βουδιστές

Είμαστε όλοι Ινδουιστές

Είμαστε όλοι πιστοί

Είμαστε όλοι μη πιστοί

Είμαστε όλοι ανεκτικοί

Είμαστε όλοι μη φανατικοί

Είμαστε όλοι μη σοβινιστές

Είμαστε όλοι μη μισαλλόδοξοι

Είμαστε όλοι μια ψυχή

Είμαστε όλοι κάθε τι

Είμαστε όλοι ανθρώπινοι

Είμαστε όλοι αντιρατσιστές

Είμαστε όλοι μαζί

Είμαστε όλοι παρόντες

Είμαστε όλοι αποφασισμένοι

Είμαστε όλοι ελεύθεροι

Είμαστε όλοι δυνατοί

Γιώργος Τσακιράκης Κρης, ποιητής

*

(γαλλικά)

Nous sommes tous Charlie

Nous sommes tous musulmans

Nous sommes tous chrétiens

Nous sommes tous bouddhistes

Nous sommes tous les hindous

Nous sommes tous les croyants

Nous sommes tous des non-croyants

Nous sommes tous tolérante

Nous sommes tous non - fanatique

Nous sommes tous les non chauvins

Nous sommes tous non intolérants

Nous sommes tous une seule âme

Nous sommes tous tout

Nous sommes tous humains

Nous sommes tous les anti- racistes

Nous tous ensemble

Nous tous présents

Nous sommes tous déterminés

Nous sommes tous libres

Nous sommes tous forts

George Tsakirakis Kris , poète

*

(αραβικά)

نحن جميعا تشارلي

كلنا مسلمون

نحن جميعا المسيحيين

نحن جميعا البوذيين

نحن جميعا الهندوس

نحن جميع المؤمنين

نحن جميعا غير المؤمنين

نحن جميعا متسامح

نحن جميعا غير متعصب -

نحن جميعا الشوفينيين غير

نحن جميعا غير متسامحة

نحن جميعا روح واحدة

كلنا كل شيء

نحن جميعا بشر

كلنا مكافحة العنصريين

نحن جميعا معا

كلنا حاضرون

ونحن مصممون كل

نحن جميعا مجانا

نحن جميعا أقوياء

جورج Tsakirakis كريس ، الشاعر

*

(αγγλικά)

We are all Charlie

We are all Muslims

We are all Christians

We are all Buddhists

We are all Hindus

We are all believers

We are all non- believers

We are all tolerant

We are all non- fanatic

We are all non chauvinists

We are all non intolerant

We are all one soul

We are all everything

We are all human

We are all anti-racists

We all together

We all present

We are all determined

We are all free

We are all strong

George Tsakirakis Kris, poet

*

(γερμανικά)

Wir sind alle Charlie

Wir sind alle Muslime

Wir sind alle Christen

Wir sind alle Buddhisten

Wir sind alle Hindus

Wir sind alle Gläubigen

Wir sind alle Nichtglaub

Wir alle sind tolerant

Wir sind alle nicht- Fanatiker

Wir sind alle nicht Chauvinisten

Wir sind Nicht intolerant

Wir sind alle eine Seele

Wir alle sind alles

Wir sind alle Menschen

Wir sind alle Anti- Rassisten

Wir alle zusammen

Wir alle Anwesenden

Wir sind alle bestimmt

Wir sind alle frei

Wir sind alle stark

George Tsakirakis Kris , Dichter

*

(ρώσικα)

Мы все Чарли

Мы все мусульмане

Мы все христиане

Мы все буддисты

Мы все индусы

Мы все верующие

Мы все неверующие

Мы все терпим

Мы все не фанатик

Мы все не шовинисты

Мы все не нетерпимым

Мы все одна душа

Мы все все

Мы все человеческое

Мы все антирасистов

Мы все вместе

Мы все присутствующие

Мы все определяется

Мы все свободны

Мы все сильные

Джордж Tsakirakis Крис , поэт

*

(ισπανικά)

Todos somos Charlie

Todos somos musulmanes

Todos somos cristianos

Todos somos budistas

Todos somos hindúes

Todos somos creyentes

Somos todos los no creyentes

Todos somos tolerantes

Todos somos no fanático

Somos todos los no chovinistas

Todos somos no intolerantes

Todos somos una sola alma

Todos somos todo

Todos somos humanos

Todos somos antirracistas

Estamos todos juntos

Tenemos todos los presentes

Todos estamos decididos

Todos somos libres

Todos somos fuertes

George Tsakirakis Kris , poeta

*

(ιταλικά)

Siamo tutti Charlie

Siamo tutti musulmani

Siamo tutti cristiani

Siamo tutti buddisti

Siamo tutti indù

Siamo tutti credenti

Siamo tutti non credenti

Siamo tutti tolleranti

Siamo tutti non fanatico

Noi siamo tutti i non sciovinisti

Siamo tutti non intollerante

Siamo tutti una sola anima

Siamo tutti tutto

Siamo tutti esseri umani

Siamo tutti antirazzisti

Noi tutti insieme

Abbiamo tutti i presenti

Siamo tutti determinati

Siamo tutti liberi

Siamo tutti forti

George Tsakirakis Kris , poeta

*

(σουηδικά)

Vi är alla Charlie

Vi är alla muslimer

Vi är alla kristna

Vi är alla buddister

Vi är alla hinduer

Vi är alla troende

Vi är alla icke - troende

Vi är alla toleranta

Vi är alla icke- fanatiker

Vi är alla icke chauvinister

Vi är alla icke intoleranta

Vi är alla en själ

Vi är alla allt

Vi är alla människor

Vi är alla antirasister

Vi alla tillsammans

Vi alla närvarande

Vi är alla bestäms

Vi är alla fria

Vi är alla starkt

George Tsakirakis Kris , poet

*

(ισραηλινά)

כולנו צ'רלי

כולנו מוסלמים

כולנו נוצרים

כולנו בודהיסטים

כולנו ההינדים

כולנו מאמינים

כולנו לא-מאמין

כולנו סובלניים

כולנו הלא - פנאטי

כולנו שוביניסטים שאינם

כולנו שאינו סובלני

כולנו נשמה אחת

כולנו כל מה ש

כולנו בני האדם

כולנו נגד הגזענים

כולנו יחד

כולנו נוכחי

כולנו נקבעים

כולנו חופשיים

כולנו חזקים

ג'ורג ' Tsakirakis קריס , משורר

*

(δανικά)

Vi er alle Charlie

Vi er alle muslimer

Vi er alle kristne

Vi er alle buddhister

Vi er alle hinduer

Vi er alle troende

Vi er alle ikke-troende

Vi er alle tolerante

Vi er alle ikke- fanatiker

Vi er alle ikke chauvinister

Vi er alle ikke intolerante

Vi er alle én sjæl

Vi er alle alt

Vi er alle mennesker

Vi er alle anti- racister

Vi er alle sammen

Vi er alle til stede

Vi er alle bestemmes

Vi er alle gratis

Vi er alle stærke

George Tsakirakis Kris , digter

*

(ιαπωνικά)

我々は、すべてのチャーリーです

我々は、すべてのイスラム教徒

我々は、すべてのキリスト教徒です

我々は、すべての仏教徒です

我々は、すべてのヒンズー教徒です

我々は、すべての信者です

我々は、すべての非信者

我々は、すべての寛容です

我々は、すべての非狂信的です

我々は、すべての非chauvinistsです

我々は、すべての非耐えられません

我々は、すべて1の魂です

我々は、すべてのすべてです

私たちはみんな人間です

我々は、すべての反人種差別主義者です

我々は、すべて一緒に

現在我々は、すべての

我々は、すべての決定され

我々は、すべて無料です

我々は、すべての強いです

ジョージTsakirakisクリス、詩人

Wareware wa, subete no chārīdesu wareware wa, subete no Isuramu kyōto wareware wa, subete no kirisutokyōtodesu wareware wa, subete no bukkyōtodesu wareware wa, subete no hinzū kyōtodesu wareware wa, subete no shinjadesu wareware wa, subete no hi shinja wareware wa, subete no kan'yōdesu wareware wa, subete no hi kyōshin-tekidesu wareware wa, subete no hi chauvinistsdesu wareware wa, subete no hi tae raremasen wareware wa, subete 1 no tamashīdesu wareware wa, subete no subetedesu watashitachi wa min'na ningendesu wareware wa, subete no han hito shusabetsu shugi-shadesu wareware wa, subete issho ni genzai wareware wa, subete no wareware wa, subete no kettei sa re wareware wa,

*

(εσπεράντο)

Ni ĉiuj Charlie

Ni ĉiuj estas islamanoj

Ni ĉiuj estas kristanoj

Ni ĉiuj budhanoj

Ni ĉiuj hinduoj

Ni ĉiuj kredantoj

Ni ĉiuj ne- kredantoj

Ni ĉiuj estas toleremaj

Ni ĉiuj ne- fanatikulo

Ni ĉiuj ne ŝovinistoj

Ni ĉiuj ne netoleremaj

Ni ĉiuj estas unu animo

Ni estas ĉiuj ĉiu

Ni estas ĉiuj homaj

Ni ĉiuj estas kontraŭ- rasistoj

Ni ĉiuj kune

Ni ĉiuj ĉeestis

Ni ĉiuj determinita

Ni ĉiuj estas liberaj

Ni ĉiuj estas forta

George Tsakirakis Kris , poeto

*

(τουρκικά)

Hepimiz Charlie'nin vardır

Hepimiz Müslümanız

Hepimiz Hıristiyanlar vardır

Hepimiz Budistler vardır

Hepimiz Hindular vardır

Hepimiz müminler

Hepimiz olmayan müminler

Hepimiz toleranslı

Hepimiz olmayan fanatik

Hepimiz sigara şovenistler vardır

Hepimiz sigara hoşgörüsüz

Hepimiz tek ruh

Hepimiz her şeyi vardır

Hepimiz insanız

Hepimiz anti- ırkçıların vardır

Biz hep birlikte

Hepimiz mevcut

Tüm belirlenir

Hepimiz ücretsiz

Hepimiz güçlü

George Tsakirakis Kris , şair

*

(νορβηγικά)

Vi er alle Charlie

Vi er alle muslimer

Vi er alle kristne

Vi er alle buddhister

Vi er alle hinduer

Vi er alle troende

Vi er alle ikke-troende

Vi er alle tolerant

Vi er alle ikke- fanatiker

Vi er alle ikke sjåvinister

Vi er alle ikke intolerant

Vi er alle ett sjel

Vi er alle alt

Vi er alle mennesker

Vi er alle antirasister

Vi alle sammen

Vi alle tilstede

Vi er alle bestemt

Vi er alle gratis

Vi er alle sterke

George Tsakirakis Kris , poet

*

(ιρλανδικά)

Táimid go léir Charlie

Táimid go léir Muslims

Táimid go léir Críostaithe

Táimid go léir Buddhists

Táimid go léir Hindus

Táimid go léir believers

Táimid go léir neamh-creidimh

Táimid go léir tolerant

Táimid go léir neamh - fanatic

Táimid go léir chauvinists neamh

Táimid go léir neamh- intolerant

Táimid go léir anam amháin

Táimid go léir rud

Táimid go léir an duine

Táimid go léir frith - racists

Táimid go léir le chéile

Táimid go léir i láthair

Táimid ag Tá rún daingean go léir

Táimid go léir saor in aisce

Táimid go léir láidir

George Tsakirakis Kris , file

*

(αφρικάανς)

Ons is almal Charlie

Ons is almal Moslems

Ons is almal Christene

Ons is almal Boeddhiste

Ons is almal Hindoes

Ons is almal gelowiges

Ons is almal nie- gelowiges

Ons is almal verdraagsaam

Ons is almal nie- fanatikus

Ons is almal nie chauvinists

Ons is almal nie onverdraagsaam

Ons is almal een siel

Ons is almal alles

Ons is almal mense

Ons is almal anti- rassiste

Ons almal saam

Ons almal teenwoordig

Ons is almal bepaal

Ons is almal gratis

Ons is almal sterk

George Tsakirakis Kris , digter

* 

Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Ban ki Moon

Πρόεδρο της Γαλλίας, Francois Hollande

Πρόεδρο του Γαλλικού Κοινοβουλίου Martin Schultz

Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Αρχηγό του ISIS Abou Bekr Al Baghadadi
Ελληνικό Κοινοβούλιο
Περιοδικό Charlie Hebdo

Secrétaire général de l'ONU Ban Ki Moon

Président de la France , François Hollande

Président du Parlement français

Président du Parlement européen , Martin Schulz

Chef d'ISIS , Abou Bekr Al Baghdadi

Parlement grec

Magazen Charlie Hebdo 

UN Secretary General Ban Ki Moon

President of France , Francois Hollande

President of the French Parliament

President of the European Parliament , Martin Schulz

Head of ISIS, Abu Bekr Al Baghdadi

Greek Parliament

Magazine Charlie Hebdo 

ΕΙΡΗΝΗ, ΕΙΡΗΝΗ

Ειρήνη εσύ, βαθύπλουτη και πρώτη

απ’ τους μακάριους θεούς, στην ομορφιά,

αργείς να ’ρθεις, κι εγώ σε λαχταρώ.

Φοβούμαι

των γηρατιών τα βάσανα μη με δαμάσουν,

την άνθιση της χάρης σου πριν αντικρύσω

και κώμους φιλοστέφανους κι ωραίων

χορών τραγούδια.

Έλα, σεβάσμια θεά, στην πόλη αυτή, σε ικετεύω,

τη μισητή διχόνοια διώξε από τα σπίτια,

τη φρενιασμένη διώξε αμάχη, που χαρά της

τ’ ακονισμένο σίδερο είναι.

Για πόλεμο όταν είναι να ψηφίσει ο λαός –

όλο βάζει με το νου του τ’ αλλουνού το κακό –

ενώ, αν την ώρα που ψηφίζουν, τους έπεφτε στα μάτια

ίσκιος θανάτου – από μανία πολέμου

ποτέ δε θα χανότανε η Ελλάδα.

Ωστόσο, ξέρουν όλοι, ποια απ’ τις δυο

γνώμες η ανώτερη είναι,

ξεχωρίζουν το καλό απ΄ το κακό,

και πόσο για όλους καλύτερη απ’ τον πόλεμο

είν’ η ειρήνη,

αγαπητή στις  Μούσες πρώτα πρώτα,

μισητή στις ποινές –

κι είναι εύφρανσή της το παιδοβόλι, ο πλούτος,

η χαρά της.

Και παρατώντας όλ’ αυτά, οι ανόητοι,

πολέμους ξεσηκώνουμε

και δούλο κάνουμε αυτόν που αδύναμο θα δούμε,

άντρας τον άντρα και την πόλη η πόλη.

Αριστοφάνη, Ειρήνη

ΕΑΜΙΤΟΥ ΓΙΟΣ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

Εαμίτου γιος ο Σταύρος
γεννημένος στον Καύκασο
κάθε Τετάρτη με τη Ludmila 
και το κοριτσάκι τους λούονται
στη Βάρκιζα. Συνάμα ρωσίζουν
με ομοίους των
τις Κυριακές ξαναμαζεύονται
στο Ρούσικο στη Φιλελλήνων.
Η Ludmila φορεί σταυρό, η Ελενίτσα της όμως όχι.
"Δεν ξέρω γιατί η μάνα μου της έδωσε 
όνομα εβραϊκό".
Αγρονόμος οικονομολόγος από το Λένινγκραντ
ο Σταύρος ειδικεύτηκε στον Τεϋλορισμό
"στην Ελλάδα ανεφάρμοστο". Αφότου
έκλεισε το συνεργείο εξαρτημάτων αυτοκινήτων
είναι άνεργος. Έχει όμως δύο διαβατήρια.
Στο σταυροδρόμιο της ζωής του
τι θ' ατενίσει; Ανατολή ή Δύση;
Στο σταυροδρόμιο της Ρωμιοσύνης και του Ελληνισμού
ποιητές μυθολογούν. Του μυστικιστή
χρέος είναι την υπόσταση των φαινομένων
ν' αντανακλάσει.

Νικόλαος Κάλας

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΤΟ ΑΣΥΛΟ, ΕΙΡΗΝΗ

Ένα τραγούδι για την ειρήνη

Το αγοράκι μου έλαβε χτες μια κάρτα
ένα χαρτόνι γεμάτο ξένα γράμματα
ένα καλάθι με λέξεις από μακριά.
Δεν ξέρει να τις διαβάσει,
τις χαϊδεύει σα χειμωνιάτικα άνθη,
η χαρά του απλή σα χαρά παιδιού
έχει μεσ' τα γράμματα και περιστέρια
...........................................................
Θάλασσα της ειρήνης σ' εμπιστευόμαστε.
Πάρε την προσευχή μας,
πάρε τους τραυματίες μας,
δώσε μας λίγο αλάτι,
να χτίσουμε ένα νερόμυλο
Τ' άλλα θα γίνουν γρήγορα -
έχομε μαζί μας τα παιδιά.

Θανάσης Φωτιάδης

_____

Το άσυλο

Είναι η ψυχή μου φορτισμένη με σύννεφα
σπηλαιώδη, όπου μέσα τους ενδημούν 
κεραυνοί. Είναι οι κερήθρες μου
απ' όπου συλλέγω το φως, γιατί έχω
ένα εργαστήρι που φτιάχνω λουλούδια,
παρά τον καιρό. Κ' εκεί είναι που έρχεται
η ειρήνη, διωγμένη, βρεγμένη, λυσίκομη.
Κάθεται πλάι μου σ' ένα σκαμνί
κι ακουμπάει κάθε τόσο το κεφάλι της
πάνω μου, ψυθιρίζοντας: "Αλλού πουθενά
δε θάμουν πιο γνήσια και πιο όμορφη".

Νικηφόρος Βρεττάκος

"ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ" (απόσπασμα), ΕΙΡΗΝΗ

...Πρέπει ν' αφήσεις να γεννηθεί μέσα σου ένα λεπτό αστραπής. Ένα οικουμενικό ποίημα υπέροχα ατέλειωτο για να μη λησμονιέσαι ακυβέρνητος στη μέση μιας αναπαμένης Άνοιξης, χαμένο κομμάτι μιας περαστικιάς αγέλης πολύ γραφικής. Είναι χρεία να ζεις σύχρονα "κατ' εικόνα" και "καθ' ομοίωσιν"  α ν θ ρ ώ π ο υ  ένθεου, α λ η θ ι ν ο ύ  και 

π α γ κ όσ μ ι ο υ, μ' ευγενική χάρη και "καθ' υπερβολήν".

Έτσι θα φυλάς μέσα σου έναν διπλό ειρηνικό πέλεκυ και θα είσαι ο ίδιος για τη Γης η πιο ιερή και κερδισμένη Αποκάλυψη, πρωινό βάλσαμο για όλα τα πλάσματά της, μια ακόμα αυγή σ' ένα φωτερό ξέφωτο, ανοιχτό συναξάρι με τρυφερούς ψαλμούς για μιαν  Π α ν α ν θ ρ ώ π ι ν η  Α ν ά σ τ α σ η  που δεν θα ζητιανεύει δάκρυα και σταυρούς.

Η Γης, αιώνες τώρα αγκομαχάει για να ζυμώνει τους σπόρους της  μ ό ν ο με αίμα από φράουλες. Πρέπει να προσέξεις να μην είναι λόγια παιδιών οι ευθύνες σου, αν το αίμα που κυλάει πάνω της δεν είναι  μ ό ν ο  απ' τους χυμούς της, πρέπει να προσέξεις να μη συντρέξεις - σα μοιραίος αυτόχειρας - να βουλιάξουν στον ωκεανό τα γλυκερά τραγούδια της παγκόσμιας συνένωσης, μήτε να συντρέξεις να μείνεις ο ίδιος μια μοιραία μικρογραφία του  τ ί π ο τ α,  για να μπορείς να διεκδικείς πως τώρα είναι  πλέον και για σένα  κ ά π ο ι α  μέρα εκείνη που πέρασε  .

Κράτησε σταθερά μέσα σου την πανανθρώπινη οδό. Να καις - ειρηνικός κεραυνός - τα κενά ενδύματα, να μη λυπάσαι τη γύμνια των από μέσα κενών, γιατί τα κενά δε λυπούνται τ΄ανθρώπινα.

Μπροστά σ΄εποχές εκούσια ή ακούσια ευνουχισμένες το οικουμενικό ανθρώπινο κι "ακάθιστο" χέρι σου ν' αναμειγνύει όλης της Γης κι όλων των τόπων τα μυρωδιαστά θυμιάματα και να κρατάει μ' ήχους από ασίγαστο τύμπανο και μαγεμένο αυλό ανοιχτή και την πιο μικρή διέξοδο, την πιο μικρή πάροδο, την πιο μικρή ατραπό για κάθε λαό, για τον τελικό έναν  π α ν α ν θ ρ ώ π ι ν ο  λαό.

Υψώσου θαρρετά πάνω απ'τις αχθοφόρες ράχες σου κι  αποτίναξε  κάθε ζυγό που βολεύει μόνο πλασματικές "ανάγκες" των καιροσκόπων και των καιρών. Κηλίδωσε κι αγωνίσου ειρηνικά ενάντια στην κηδεμονία των πολεμικών ή ηγεμονικών πελμάτων, για να κάνεις την κοινή Γης κατάλευκη από μέρα κι από Απρίλη.

Μ' έναν Ήλιο Καλοκαιριού και  Άνοιξης μέσα σου να σέβεσαι τον πολιτισμό και τις παραδόσεις όλων, χωρίς εξαίρεση, των γήινων αδελφών σου. Να τους σκεπάζεις μ' ενδυμασίες υπερεθνικής συντροφιάς κι ελέους τις νύχτες που θα κρυώνουν, για να μην απομείνεις κάποτε κι εσύ ολόγυμνος. Αυτή θα ' ναι μια υπερούσια οικουμενική γονιμοποίηση για εποχές που θα 'χουν το ανεπανάληπτο.

Αν μένεις ακόμα, θεληματικά ή χωρίς να το ψυχανεμίζεσαι, κλεισμένος στη σωβινιστική ή ρατσιστική σου παρένθεση, βούλιαξέ τη στον ωκεανό κι αφάνισέ τη για να γίνει το νέο οικουμενικό θέλημα που σε συμφέρει - που συμφέρει όλα τα ανθρώπινα πλάσματα από καιρό...

Γιώργος Τσακιράκης, κρης

1914, ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΕΙΡΗΝΗ

24 Δεκεμβρίου 1914, στην περιοχή Πλούχστιρτ της Φλάνδρας. Εποχή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι επιχειρήσεις στο Δυτικό Μέτωπο έχουν βαλτώσει. Η προέλαση των Γερμανών έχει ανακοπεί από τις δυνάμεις της Αντάντ. Οι δύο στρατοί επιδίδονται σ' έναν απάνθρωπο πόλεμο φθοράς μέσα στα χαρακώματα.

Η βραδιά ήταν κρύα και υγρή την παραμονή των Χριστουγέννων. Γύρω στα μεσάνυχτα, βρετανοί στρατιώτες άκουσαν από τις γραμμές των Γερμανών μια χορωδία να ψάλει την «Άγια Νύχτα» και είδαν κεράκια να τρεμοσβήνουν σ' ένα υποτυπώδες χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Συνηθισμένοι να πυροβολούν και στο παραμικρό φως που εμφανιζόταν στον ορίζοντα, αυτή τη φορά κοντοστάθηκαν. Το πνεύμα των Χριστουγέννων είχε φωλιάσει στις καρδιές τους. Ο σπόρος της ανακωχής είχε ριζώσει.

Οι Βρετανοί ανταπέδωσαν με τα δικά τους κάλαντα.
Οι μαχητές των αντιπάλων στρατευμάτων έρχονται σε επαφή. Η χριστουγεννιάτικη εκεχειρία στα χαρακώματα ήταν γεγονός. Οι άνωθεν εντολές έλιωσαν απ την ζέστη της ψυχής στο παγωμένο μέτωπο. Στα δύο τρίτα της γραμμής του Δυτικού Μετώπου δεν πέφτει ούτε μία ντουφεκιά. Τι και αν σε καιρό πολέμου το έγκλημα είναι τέτοιο που τιμωρείται με θάνατο. Ποιος τον λογαριάζει τον θάνατο. Έρχονται ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Οι Γερμανοί κράταγαν χριστουγεννιάτικα δέντρα που γράφανε "Merry Christmas" και "You no shoot, we no shoot" (Καλά Χριστούγεννα, Εσύ δεν πυροβολείς, εμείς δεν πυροβολούμε).

Χιλιάδες στρατιώτες πέρασαν στην νεκρή ζώνη σπαρμένη με σαπισμένα νεκρά κορμιά.

Το πρωί των Χριστουγέννων, Άγγλοι και Γερμανοί έθαψαν τους νεκρούς τους, απαγγέλοντας μαζί τον 23ο Ψαλμό του Δαυίδ «Κύριος ποιμαίνει με και ουδέν με υστερήσει…». Στη συνέχεια έσφιξαν τα χέρια, φλυάρησαν, είπαν ο ένας στον άλλο τα παράπονά τους, αντάλλαξαν αναμνηστικά δώρα (ουίσκι, μαρμελάδες, τσιγάρα, σοκολάτες και τα σχετικά) και κατέβασαν πολλά λίτρα μπύρας. Μόνο ο άγγλος μπαρμπέρης στρώθηκε στη δουλειά, αφού είχε να κουρέψει και πολλά γερμανικά κεφάλια. Νωρίς το απόγευμα οι δύο πλευρές βρέθηκαν αντίπαλες σε ποδοσφαιρικό αγώνα



Η μπάλα που χρησιμοποιήθηκε για τον ποδοσφαιρικό αγώνα ήταν αυτοσχέδια, από άχυρο δεμένο με σπάγκο .Το ίδιο πρόχειρα ήταν και τα τέρματα, για τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ξύλα, χλαίνες και κράνη.
Έγιναν λέγεται αρκετά ματς κατά μήκος του μετώπου Άλλα ματς διεξάγονταν με 50 παίκτες και άλλα με 10 και διαρκούσαν περίπου μία ώρα. Έπειτα, οι παίκτες, που για μέρες είχαν στερηθεί τον ύπνο, έπεφταν εξαντλημένοι στο παγωμένο έδαφος αναζητώντας λίγη ξεκούραση.

Τη χριστουγεννιάτικη αυτή ιστορία αφηγήθηκαν Βρετανοί και Γερμανοί, που έπαιξαν παρέα ποδόσφαιρο ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1914. «Ολοι και όλα συνηγορούν πως το θρυλικό ματς έγινε, δεν είναι μόνο θρύλος», βεβαιώνει το BBC News.

Εχουν εντρυφήσει ιστορικοί, όπως ο Μάλκολμ Μπράουν και η Σίρλι Σίτον. «Η εκεχειρία των Χριστουγέννων του 1914 συνέβη», γράφουν στο βιβλίο τους οι Μπράουν και Σίτον. «Το ματς αυτό αποτελεί μέρος της ιστορικής πλοκής, όσο και τα δηλητηριώδη αέρια του φρικωδέστερου σύγχρονου πολέμου».
Οτι συναντήθηκαν εχθροί στα χαρακώματα τα Χριστούγεννα εκείνης της χρονιάς είναι βεβαιωμένο από μαρτυρίες και των δύο πλευρών. Οτι υπήρξε έστω για λίγο γενναιόδωρη ειρήνη στα nο man's land, όπως λέμε σε έναν πόλεμο την εφιαλτική γη ανάμεσα στα χαρακώματα των εχθρικών στρατευμάτων, που δεν είναι κανενός, αλλά είναι διάσπαρτα με ατομικές νάρκες. Μολονότι Γερμανοί και Βρετανοί ήταν οι κύριοι μετέχοντες, πήραν επίσης μέρος Γάλλοι και Βέλγοι.

Ο Τζον Φέργκιουσον, που μετείχε σε σύνταγμα από τα Χάιλαντς, μνημονεύει: «Τι θέαμα! Μικρά γκρουπ Γερμανών και Βρετανών σε όλο το μήκος του μετώπου. Γέλια, φωτίτσες. Και καθώς δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε λόγω άγνοιας της γλώσσας, συνεννοούμαστε τραγουδώντας...».

Σ' αυτό ακριβώς το κλίμα, τα αρχεία του γερμανικού 133ου συντάγματος της Σαξονίας αναφέρουν για το ματς που οι Γερμανοί κέρδισαν 3-2 τους Εγγλέζους. Πληροφορία που ισχυροποιεί επιστολή που δημοσιεύτηκε στους «Τάιμς» από Βρετανό επικεφαλής των ιατρικών ομάδων. «Σκέψου», έγραψε ένας Βρετανός, «πως ενώ έτρωγες γαλοπούλα, έβγαινες και έκανες χειραψίες με πολλούς που λίγο πριν προσπαθούσες να σκοτώσεις».

Ωστόσο η χριστουγεννιάτικη αυτή εκεχειρία είδε το φως της δημοσιότητας στην Αγγλία μόνο το 1915, όταν έφταναν από το μέτωπο οι επιστολές. Στη Γερμανία επίσης δόθηκε δημοσιότητα.

Το 1916 ο σερ Αρθουρ Ντόιλ δημοσίευσε την ιστορία, αποκαλώντας τη χριστουγεννιάτικη εκεχειρία με το ποδόσφαιρο «θέαμα εκπληκτικό» και χαιρετίζοντας το «ανθρώπινο αυτό συμβάν εν μέσω των φρικαλεοτήτων».

Παραθέτουμε αποσπάσματα από επιστολή γερμανού στρατιώτη: «Οι στρατιώτες μας είχαν υψώσει χριστουγεννιάτικα δέντρα με κεριά πάνω από τα χαρακώματα. Οι εχθροί, βλέποντας τα φώτα, σκέφτηκαν ότι είμαστε έτοιμοι για επίθεση. Αλλά όλα ήταν ήρεμα. Το επόμενο πρωί, κάποιος πετάχτηκε έξω για να πει πως Γερμανοί και Σκοτσέζοι είχαν βγει από τα χαρακώματα και συναδελφώνονταν κατά μήκος του μετώπου.
»Αρπαξα τα κιάλια, και κοιτάζοντας προσεκτικά, είδα το απίστευτο θέαμα των στρατιωτών μας που αντάλλασσαν τσιγάρα, ποτά και σοκολάτες με τον εχθρό. Ξαφνικά ένας σκοτσέζος στρατιώτης εμφανίστηκε με μια μπάλα ποδοσφαίρου. Φάνηκε να έρχεται από το πουθενά. Λίγα λεπτά μετά ξεκίνησε ένας πραγματικός αγώνας ποδοσφαίρου. Ηταν πολύ δύσκολο να παίζεις στο παγωμένο έδαφος, αλλά συνεχίσαμε, τηρώντας αυστηρά τους κανονισμούς, παρά το γεγονός ότι δεν είχαμε διαιτητή.
»Ολοι, παρότι ερασιτέχνες, και κουρασμένοι, έπαιξαν με τεράστιο ενθουσιασμό. Εμείς οι Γερμανοί ουρλιάξαμε όταν ένα μεγάλο μπουρίνι αποκάλυψε ότι οι Σκοτσέζοι δεν φορούσαν εσώρουχα κάτω από το κιλτ τους! Το σκορ αυτού του καταπληκτικού ματς ήταν 3-2 υπέρ του Φριτς και σε βάρος του Τόμι. Αλλά όταν το έμαθε ο διοικητής μας, διέταξε να το λήξουμε αυτό. Λίγο μετά έληξε κι η συναδέλφωση».

Ένας από τους τελευταίους επιζώντες του Α' Παγκοσμίου πολέμου ήταν ο Μπέρτι Φέλσταντ, ο οποίος μέχρι τις τελευταίες ημέρες της ζωής του, το φθινόπωρο του 2001, και σε ηλικία 106 ετών, θυμόταν με πολλές λεπτομέρειες την ιστορική ανακωχή: «Τα όπλα σίγησαν και οι στρατιώτες άρχισαν να βγαίνουν από τα χαρακώματά τους .Αφήσαμε και εμείς τα όπλα μας και συναντήσαμε τον εχθρό. Απ' όσο θυμάμαι, οι Γερμανοί βγήκαν πρώτοι και άρχισαν να έρχονται προς το μέρος μας. Τους αντιγράψαμε αυθόρμητα. Χαιρετηθήκαμε και αρκετοί από εμάς άρχισαν να παίζουν ποδόσφαιρο. Μην φαντάζεστε τίποτα οργανωμένο. Μια αυτοσχέδια μπάλα βρέθηκε από το πουθενά και περίπου 50 άτομα αλλάζαμε πάσες».



Ένας ακόμα άνθρωπος που έζησε το ιστορικό συμβάν λέει
"Το όνομά μου είναι Φράνσις Τόλιβερ και κατάγομαι από το Λίβερπουλ. Ήταν Χριστούγεννα στα χαρακώματα και η παγωνιά κρεμόταν τόσο πικρά. Τα παγωμένα λιβάδια της Γαλλίας ήταν ακίνητα, δεν τραγουδιόταν κανένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Οι οικογένειές μας πίσω στην Αγγλία έπιναν στην υγειά μας εκείνη τη μέρα. Ήμουνα ξαπλωμένος με το φίλο μου πάνω στην κρύα και βραχώδη γη, όταν πέρα από τις γραμμές της μάχης ήρθε ένας παράξενος ήχος. Λέω , ακούστε τώρα, παιδιά μου!"
Κάθε στρατιώτης τεντώθηκε ν' ακούσει, ενώ μια νεαρή γερμανική φωνή τραγουδούσε καθαρά. "Τραγουδάει πολύ ωραία, το ξέρεις ;" μου λέει ο φίλος μου. Σύντομα, μια μια οι γερμανικές φωνές ενώθηκαν σε αρμονία. Τα κανόνια ήταν σιωπηλά, δεν κινούνταν τα σύννεφα αερίων, καθώς τα Χριστούγεννα μας καθυστερούσαν από τον πόλεμο. Μόλις τέλειωσαν μια ευλαβής παύση πέρασε. "Ο Θεός να σας έχει καλά, κύριοι", πετάχτηκαν κάτι παιδιά από το Κεντ. Το επόμενο που τραγούδησαν ήταν το Stille Nacht, "Αυτό είναι το Αγια Νύχτα", είπα, και με δύο γλώσσες το ίδιο τραγούδι γέμισε τον ουρανό. Το όνομά μου είναι Φράνσις Τόλιβερ και μένω στο Λίβερπουλ. Κάθε Χριστούγεννα που έρχονται μετά τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, θυμάμαι εκείνη τη νύχτα. Το έμαθα καλά το μάθημά μου: ότι αυτοί που διαφεντεύουν τον κόσμο δεν θα 'ναι στους νεκρούς και τους σακάτες κι ότι από κάθε μεριά του τουφεκιού είμαστε το ίδιο».

Από τις βελγικές ακτές ως τα ελβετικά σύνορα όλοι γιόρτασαν εκείνα τα Χριστούγεννα. Εκτός από έναν Βρετανό ταγματάρχη, που υποστήριζε ότι «το Γερμανό πρέπει να τον σκοτώνεις και όχι να κάνεις φιλίες» διατάζοντας τους πάντες να επιστρέψουν στις θέσεις τους, αλλά και έναν Αυστριακό δεκανέα, σύμφωνα με τον οποίο «τέτοιες συνεννοήσεις μεταξύ απλών στρατιωτών θα έπρεπε να απαγορεύονται». Ο Βρετανός ταγματάρχης έμεινε για πάντα ανώνυμος. Ο Αυστριακός δεκανέας απέκτησε παγκόσμια... φήμη λίγα χρόνια αργότερα. Τον έλεγαν Αδόλφο Χίτλερ και προφανώς ούτε μπάλα ήξερε ούτε καλά Χριστούγεννα πέρασε...

*Ο ιστορικός Μαλκομ Μπράουν, λέει ότι υπήρξαν αρκετά περιστατικά φιλίας μεταξύ εχθρών σε πολέμους. Στον πόλεμο της Κριμαίας, Βρετανοί, Γάλλοι και Ρώσοι ζεσταίνονταν στην ίδια φωτιά. Στον αμερικανικό εμφύλιο Γιάνκις και Νότιοι αντάλλασσαν καπνό. Στον πόλεμο των Μπόερς σε μια ευκαιρία συνάντησης των αξιωματικών, οι εμπόλεμοι έπαιξαν φιλικό αγώνα φούτμπολ!
Ωστόσο η «Χριστουγεννιάτική εκεχειρία του 1914 ήταν το πιο μεγαλειώδες απ όλα…
__________

...και ενδεικτική των πραγματικών διαθέσεων ευαίσθητων ψυχών

ΕΛΑ, ΟΠΟΙΟΣ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ, ΤΕΧΝΗ

Έλα. Έλα όποιος κι αν είσαι.
Έλα.
Αν είσαι άπιστος ή αν λατρεύεις τα είδωλα.
Έλα.
Ετούτο το κατώφλι δεν είναι της απόγνωσης.
Τους όρκους σου εκατό φορές και αν πάτησες
έλα.
Αν είσαι Πέρσης Έλληνας ή Τούρκος
μάθε τη γλώσσα αυτών που δεν έχουν γλώσσα.

(Τζελαλαντίν Ρουμί)

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠ' ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΘΛΙΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ, ΕΙΡΗΝΗ

(σύντομα αποσπάσματα απ' την αρχή και το τέλος του πεζού τμήματος του βιβλίου και απ' το ποίημα "Παιδιά στρατιώτες" που συμπεριλαμβάνεται στο ποιητικό τμήμα)

Αναλαβαίνοντας την ξενάγηση σε κάποιες πανανθρώπινες αρχές κι αντίληψες δεν αρκεί να τις έχεις μελετήσει στις σελίδες ενού βιβλίου. Επιβάλλεται να σαι ή να θες να γίνεις κι ο ίδιος ταξιδευτής και σα τέτοιος να μην αρκείσαι στη θέαση, παρά να κουβαλείς στους ώμους σου ολάκερη τη Γης μ όλα τα πλάσματά της. Να τα φορτώνεσαι κάθε φορά και να τα σέρνεις μαζί σου, νιώθοντας μολαυτά ανάλαφρος απ τη γοητεία αυτής της ανισόβαρης προσπάθειας. Να πορεύεσαι ετσιδά φορτωμένος, σιγοτραγουδώντας ή κλαίγοντας, βαδίζοντας, τρέχοντας, παραπατώντας στο πολύ σκοτάδι ή στο πολύ φως και να κερδίζεις πάλι το θάρρος σου διασταυρώνοντας την πίκρα ή την αγωνία σου με το χαμόγελο εκεινών που ανασαίνουν στη φούχτα της καρδιάς και της σκέψης σου.

*

Μην αφήνεις αυτά τα γλυκά ονείρατα- με μια συμπεριφορά περίεργης αυτομείωσης -τυλιγμένης σε ασφυχτικό σελοφάν- να εκκολαφτούν σε μια κρύα θάλασσα. Πέταξε, μες απ τις συμπληγάδες των πόλεμων και των πλαστών «κυρίαρχων» θνητών, αλώβητος ή λαβωμένος για να μη θρυμματίσεις κι εσύ τους ιερούς σταλαχτίτες όλων των λαών σε μια ζωή δίχως έλεος.

Δώσε μιαν υπόσχεση. Να μη μείνουν άλλο άθιχτες οι θλιβερές ανθρώπινες μέρες και να ρθουν οι μελλούμενες πανανθρώπινες. Πες «θα διαγράψω τη στενοκέφαλη χωμάτινη ποινή μου. Θα κάνω κι εγώ, μόνος μου αλλά και μ άλλους, κάτι μεγάλο. Θα ταξιδέψω για την  Ε ν ω μ έ ν η  Π α ν α ν θ ρ ώ π ι ν η  Α ν α τ ο λ ή».

*

ΠΑΙΔΙΑ-ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ

.......................................

Πού να βρεις το στίγμα μιας

ανέμελης παιδικής προσευχής

πριν απ’ τον ζεστό βραδινό ύπνο,

με τα χέρια ενωμένα γλυκά πάνω

στο στήθος και μια κούκλα

στο μέρος της καρδιάς.

Πώς να θαμπώσεις το τζάμι

του μέλλοντος, που δεν τα περιμένει

με θαυμαστικά, όπως τους ταιριάζει.

 Γιώργος Τσακιράκης, Κρης

ΜΠΕΚΕΡΕΛ ΚΑΙ ΚΙΟΥΡΙ, ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Από το τέλος του προηγούμενου (19ου) αιώνα, χάρη στους επιστήμονες Ερρίκο Μπεκερέλ και Πιερ Κιουρί, η επιστήμη είχε τις πρώτες μαρτυρίες για την πυρηνική δύναμη. Ο Μπεκερέλ το 1896 έβαλε τυχαίως στο συρτάρι του ένα φωτογραφικό φιλμ και μια πετρούλα που περιείχε ουράνιο, ένα από τα σπάνια στοιχεία της φύσεως. Σαν κάποια μέρα θέλησε να χρησιμοποιήσει το φιλμ, το φιλμ είχε αυτομεταχειριστεί. Όλες οι πλάκες είχαν φωτογραφίσει την πετρούλα του συρταριού. Παραξενεύτηκε, ερεύνησε και ανακάλυψε. Κάποιοι κρύσταλλοι της πετρούλας με το ουράνιο εκπέμπανε ακτινοβολία με αδιάκοπη ροή. Ονομάστηκε "Ακτινοβολία Μπεκερέλ". Δυο χρόνια αργότερα, ο Κιουρί και η σύζυγός του Μαρία, προχώρησαν τις έρευνες. Τη μυστηριώδη ακτινοβολία την ονόμασαν "Ραδιενέργεια".


Πέντε χρόνια αργότερα, το 1903, ο Μπεκερέλ λίγο πρωτού πάρει το Νόμπελ, διαπίστωσε, ότι τα μπουκαλάκια με το ουράνιο που κουβαλούσε στην τσέπη του, του είχαν κάψει το μηρό. Την ίδια διαπίστωση έκανε και ο Κιουρί την επόμενη χρονιά, οπότε, μαζί με τη γυναίκα του , πήρε κι αυτός το Νόμπελ. Ο Μπεκερέλ και ο Κιουρί τα αμέσως επόμενα χρόνια πέθαναν από καρκίνο. Η Μαρία, ακτινοβολημένη λιγότερο απ' τον Πιερ, πήρε κάποια μέτρα προστασίας. Πέθανε το 1934, και αυτή από ραδιενέργεια. Το ημερολόγιό της παραμένει ακόμα κλειδωμένο σε ειδικό συρτάρι. Είναι τόσο ραδιενεργό , που δεν πρέπει να το πιάσουν χέρια.............................................................................
Μετά το 1950 οι Αμερικανοί στο νησί Μπικίνι κάνανε ατομικές δοκιμές, αφού πρώτα απομάκρυναν τους κατοίκους. Από το Ρόντζελαπ, εκατό και πλέον χιλιόμετρα μακριά από το Μπικίνι, δεν διώξανε τους ιθαγενείς. Η μετεωρολογία προέβλεπε κατά την ημέρα της δοκιμής να φυσάει αντίθετος προς το νησί άνεμος. Μα μετά την έκκρηξη ο άνεμος άλλαξε πορεία και ραδιενέργεια "άλλαξε τα φώτα" και...το όνομα του Ρόντζελαπ.
Οι τραγικές συνέπειες του λάθους της μετεωρολογίας, της αλλαγής του αέρα, αποκρύβησαν. Κάθε επικοινωνία με το νησί απαγορεύτηκε. Ήταν επικίνδυνη...


Το 1980 ο δημοσιογράφος Ο' Ρουσκ, αψηφώντας τους κινδύνους, τις απαγορεύσεις, βρήκε τρόπο να φτάσει στο Ρόντζελαπ. Με την επιστροφή του πληροφορούσε την οικουμένη.


: Έφτασα στο "Νησί του θανάτου" τριάντα χρόνια μετά το τραγικό λάθος της μετεωρολογίας. Εκεί έμαθα τα αμάθητα, είδα τα απίστευτα. Οι κάτοικοι είχαν πεθάνει, εκτός από κάτι λίγους. Μα κι αυτοί ήταν βαριά άρρωστοι, κυρίως από καρκίνο του θυρεοειδούς. Οι γυναίκες δεν μένανε έγκυες, Κάτι λίγες που τα κατάφεραν, γέννησαν πρόωρα. Όχι όμως παιδιά...Και η γενιά των δοκιμών στο Μπικίνι ήταν η αμέσως επόμενη μετά τη γενιά της Χιροσίμα. Οι σημερινές γενιές δεν συγκρίνονται με τις πρώτες. Είναι χιλιάδες φορές καταστρεπτικότερες. Είναι ικανές για τα πιο απίθανα πράγματα.


Θεέ και Κύριε! Μια τέτοια φοβερή δύναμη σαν τη ραδιενέργεια  ποιος θα την τιθασεύσει;...Ποιος θα περιγράψει τα πέρα από κάθε φαντασία;...Ο άνθρωπος δεν έχει κανένα μέσο, κανέναν τρόπο, ώστε να μπορεί να εξαναγκάσει ένα ραδιενεργό σώμα να μην είναι ραδιενεργό.


"Παγκόσμιος Συναγερμός για το Περιβάλλον και την Ειρήνη", Λάμπης Λούκος

ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Το 1855 δεν υπήρχε οικολογία. Ο άνθρωπος δεν είχε ακόμα βουληθεί να ξεμπουντουλώσει το μέγα και κοινό οίκο κάθε ζωής. Και όμως. Τότε γράφηκε ένα από τα ωραιότερα ίσως τραγούδια αγάπης για τη Γη. Ποιητής του ήταν ο αρχηγός μιας φυλής Ινδιάνων. Σιάτλ τον λέγανε. Το όνομά του φέρει τιμητικά η πρωτεύουσα της Πολιτείας Ουάσιγκτον, στα βοριοδυτικά της Αμερικής, στα σύνορα με τον Καναδά.


Αφορμή για να συνθέσει ο Σιάτλ τον ύμνο της Γης στάθηκε ένα γράμμα, που του είχε στείλει ο δέκατος τέταρτος Πρόεδρος των Η.Π.Α. (1853-1857) Φραγκλίνος Πηρς. Με το γράμμα αυτό ο Πρόεδρος ζητούσε απ' τον αρχηγό να πουλήσει στις Η.Π.Α. την περιοχή της φυλής του.
Την επιστολή έφερε στη δημοσιότητα  η Κυβέρνηση των Η.Π.Α. στις 4 Ιουλίου του 1976, με την ευκαιρία των διακοσίων χρόνων της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας. Είναι ένα κείμενο προφητικό για την οικοκτόνα εποχή μας και την άκαρδη λευκή φυλή, την υπεύθυνη για τη συντελούμενη καταστροφή της Γης. Η μετάφραση είναι του Ζήσιμου Λορεντζάτου.

"Ο μεγάλος αρχηγός στην Ουάσιγκτον μηνάει πως θέλει να αγοράσει τη γη μας. O μεγάλος αρχηγός μηνάει ακόμα λόγια φιλικά και καλοθέλητα. Καλοσύνη του, γιατί ξέρομε πως αυτός λίγο τη χρειάζεται αντίστοιχα τη φιλία μας. Την προσφορά του θα τη μελετήσομε, γιατί ξέρομε πως, αν δεν το πράξομε, μπορεί ο λευκός να προφτάσει με τα όπλα και να πάρει τη γη μας.
Πώς μπορείτε να αγοράζετε ή να πουλάτε τον ουρανό - τη ζέστα της γης; Για μας μοιάζει παράξενο. Η δροσιά του αγέρα ή το άφρισμα του νερού ωστόσο δε μας ανήκουν. Πώς μπορείτε να τα αγοράσετε από μας; Κάθε μέρος της γης αυτής είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε αστραφτερή πευκοβελόνα, κάθε αμμούδα στις ακρογιαλιές, κάθε θολούρα στο σκοτεινό δάσος, κάθε ξέφωτο και κάθε ζουζούνι που ζουζουνίζει είναι, στη μνήμη και στην πείρα του λαού μου, ιερό.
Ξέρομε πως ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Τα μέρη της γης, το ένα με το άλλο, δεν κάνουν γι' αυτόν διαφορά, γιατί είναι ένας ξένος που φτάνει τη νύχτα και παίρνει από τη γη όλα όσα τού χρειάζονται. Η γη δεν είναι αδερφός του, αλλά εχθρός που πρέπει να τον καταχτήσει, και αφού τον καταχτήσει, πηγαίνει παρακάτω.
Με το ταμάχι που έχει θα καταπιεί τη γη και θα αφήσει πίσω του μια έρημο. Η όψη που παρουσιάζουν οι πολιτείες σας, κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου. Όμως αυτό μπορεί και να συμβαίνει επειδή ο ερυθρόδερμος είναι άγριος και δεν καταλαβαίνει.
Αν αποφασίσω και δεχτώ, θα βάλω έναν όρο. Τα ζώα της γης αυτής ο λευκός θα πρέπει να τα μεταχειριστεί σαν αδέρφια του. Τι είναι ο άνθρωπος δίχως τα ζώα; Αν όλα τα ζώα φύγουν από τη μέση, ο άνθρωπος θα πεθάνει από μεγάλη εσωτερική μοναξιά, γιατί όσα συμβαίνουν στα ζώα, τα ίδια συμβαίνουν στον άνθρωπο.
Ένα ξέρομε, που μπορεί μια μέρα ο λευκός να το ανακαλύψει: ο Θεός μας είναι ο ίδιος Θεός. Μπορεί να θαρρείτε πως Εκείνος είναι δικός σας, όπως ζητάτε να γίνει δική σας η γη μας. Αλλά δεν το δυνόσαστε. Εκείνος είναι Θεός των ανθρώπων. Και το έλεός Του μοιρασμένο απαράλλαχτα σε ερυθρόδερμους και λευκούς. Αυτή η γη Του είναι ακριβή. Όποιος τη βλάφτει, καταφρονάει το Δημιουργό της. Θα περάσουν οι λευκοί - και μπορεί μάλιστα γρηγορότερα από άλλες φυλές. Όταν μαγαρίζεις συνέχεια το στρώμα σου, κάποια νύχτα θα πλαντάξεις από τις μαγαρισιές σου. Όταν όλα τα βουβάλια σφαχτούν, όταν όλα τα άγρια αλόγατα μερέψουν, όταν την ιερή γωνιά του δάσους τη γιομίσει το ανθρώπινο χνότο και το θέαμα των φουντωμένων λόφων το κηλιδώσουν τα σύρματα του τηλέγραφου με το βουητό τους, τότες πού να βρεις το ρουμάνι; Πού να βρεις τον αϊτό; Και τι σημαίνει να πεις έχε γεια στο φαρί σου και στο κυνήγι; Σημαίνει το τέλος της ζωής και την αρχή του θανάτου.
Πουθενά δε βρίσκεται μια ήσυχη γωνιά μέσα στις πολιτείες του λευκού. Πουθενά δε βρίσκεται μια γωνιά να σταθείς να ακούσεις τα φύλλα στα δέντρα την άνοιξη ή το ψιθύρισμα που κάνουν τα ζουζούνια πεταρίζοντας. Όμως μπορεί, επειδή, καταπώς είπα, είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω - μπορεί μονάχα για το λόγο αυτόν ο σαματάς να ταράζει τα αυτιά μου. Μα τι μένει από τη ζωή, όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί τη γλυκιά φωνή που βγάνει το νυχτοπούλι ή τα συνακούσματα των βατράχων ολόγυρα σε ένα βάλτο μέσα στη νυχτιά; Ο ερυθρόδερμος προτιμάει το απαλόηχο αγέρι λαγαρισμένο από την καταμεσήμερη βροχή ή μοσχοβολημένο με το πεύκο. Του ερυθρόδερμου του είναι ακριβός ο αγέρας, γιατί όλα τα πάντα μοιράζονται την ίδια πνοή - τα ζώα, τα δέντρα, οι άνθρωποι. Ο λευκός δε φαίνεται να δίνει προσοχή στον αγέρα που ανασαίνει. Σαν ένας που χαροπολεμάει για μέρες πολλές, δεν οσμίζεται τίποτα.

Αν ξέραμε, μπορεί να καταλαβαίναμε - αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού, τις ελπίδες που περιγράφει στα παιδιά του τις μακριές χειμωνιάτικες νύχτες, τα οράματα που ανάφτει στο μυαλό τους, ώστε ανάλογα να δέονται για την αυριανή. Αλλά εμείς είμαστε άγριοι. Μας είναι κρυφά τα όνειρα του λευκού. Και επειδή μας είναι κρυφά, θα εξακολουθήσομε το δρόμο μας. Αν τα συμφωνήσομε μαζί, θα το πράξομε, για να σιγουρέψομε τις προστατευόμενες περιοχές που μας τάξατε. Εκεί θα ζήσομε, μπορεί, τις μετρημένες μέρες μας καταπώς το θελήσομε. Όταν ο στερνός ερυθρόδερμος λείψει από τη γη, και από τη μνήμη δεν απομείνει παρά ο ίσκιος από ένα σύννεφο που ταξιδεύει στον κάμπο, οι ακρογιαλιές αυτές και τα δάση θα φυλάγουν ακόμα τα πνεύματα του λαού μου - τι αυτή τη γη την αγαπούν, όπως το βρέφος αγαπάει το χτύπο της μητρικής καρδιάς. Αν σας την πουλήσομε τη γη μας, αγαπήστε την, καθώς την αγαπήσαμε εμείς, φροντίστε την, καθώς τη φροντίσαμε εμείς, κρατήστε ζωντανή στο λογισμό σας τη μνήμη της γης, όπως βρίσκεται τη στιγμή που την παίρνετε, και με όλη σας τη δύναμη, με όλη την τρανή μπόρεσή σας, με όλη την καρδιά σας, διατηρήστε τη για τα τέκνα σας, και αγαπήστε την, καθώς ο Θεός αγαπάει όλους μας. Ένα ξέρομε - ο Θεός σας είναι ο ίδιος Θεός. Η γη Του είναι ακριβή. Ακόμα και ο λευκός δε γίνεται να απαλλαχτεί από την κοινή μοίρα.

"Παγκόσμιος Συναγερμός για το Περιβάλλον και την Ειρήνη", Λάμπης Λούκος

Αδυναμία και δύναμη της Τέχνης, ΤΕΧΝΗ

Λίγα μπορεί να κάνει η Τέχνη...περισσότερα όμως απ' ό,τι είναι σε θέση να φανταστούν: να είναι ένα δάκρυ όπου καθρεφτίζεται ένα όνειρο, πνοή από το Κάποτε και το Πουθενά, βήμα και λάμψη του αθέατου, το μάτι της Μέδουσας, και όλα τούτα που χάνονται μέσα στα γεγονότα της ημέρας, που συσσωρεύονται στο α-σύνειδο, που προετοιμάζονται στο υπόστρωμα, μπορεί ξαφνικά να γίνουν ισχυρότερα από τους καίσαρες, τους ζωντανούς και τους νεκρούς, γιατί στα σιωπηλά αρχίζει η αλλαγή και η μεταστροφή των ανθρώπων. Εκείνα που όποιος αθροίζει την πραγματικότητα, εξασκεί την εξουσία αρχίζει να τα αντιλαμβάνεται μόλις την τελευταία μέρα, και όταν είναι πια πολύ αργά, το διαισθαντικό πνεύμα, η δημιουργική φαντασία τα γνωρίζει με την πρώτη ένδειξη ως ήδη ολοκληρωμένα.
O Holderlin έχει αφιερώσει στον Ρουσσώ τον ύμνο:

Σα να 'χε από ξαρχής
το ανθρώπινο μυαλό
όλης της ζήσης και της δράσης τη σοφία,
ξέρει το τέλειο
με το πρώτο μήνυμα,
και σαν αητός
το τολμηρό το πνεύμα του
προφητικό
φτεροκοπά,
πριν από τις καταιγίδες,
πετώντας στους θεούς του
που θα 'ρθούν.

Όμως ένα βιβλίο, που σε μια εποχή τόσο αμφίβολη, θέτει ερωτήματα δεν τελειώνει με θαυμαστικό!
Μέσα από το συρματόπλεγμα που περιβάλλει τη γη, που την ενώνει ή τη στραγγαλίζει, η Τέχνη και η Λογοτεχνία έχουν με σιγανή δύναμη συμπράξει τόσο εντατικά στη γένεση μιας ανθρωπότητας, ώστε να σταθεί ικανή η ανθρωπότητα αυτή να αντέξει τις ανακαλύψεις της; Αδυνατώντας να ταϊσει τους πεινασμένους, να καταπραϋνει τους μαινόμενους, να ελευθερώσει τη γη, έχει προεικάσει η φαντασία τόσο αποτελεσματικά την ανθρωπιά μέσα στον άνθρωπο ώστε να προβάλλει από τον κλονισμό πριν είναι πολύ αργά;
Συμμαχώντας με το μυαλό, έχει αποκτήσει τη σιωπηλή δύναμη να κάνει τα όντα, που έχουν μείνει καθυστερημένα πίσω απ' το ίδιο τους το έργο, όντα που να προπορεύονται, να "προ-πετούν" από μια θύελλα όχι της καταστροφής, παρά της απελευθέρωσης για να γίνουν εκείνο που τους πέφτει δύσκολο να είναι, γιατί χρειάζεται άνεση, αξιοπρέπεια στο χαμόγελο της ομορφιάς: να γίνουν άνθρωποι.
Ουτοπική ελπίδα; Ίσως.
Τι θα ήταν όμως η ύπαρξη χωρίς την πνοή από ανεξάντλητες δυνατότητες;

Έρνστ Φίσερ

Η ροπή προς την Ανθρωπότητα, ΔΙΑΝΟΗΣΗ

Η "Ανθρωπιά" μέσα στον άνθρωπο είναι λοιπόν η μεγάλη δυνατότητα το είδος άνθρωπος να ξεπεράσει τον εαυτό του, να μη μείνει μόνο ένα καθαυτό, παρά να γίνει ένα δι' αυτό με ένα κοινό βίωμα και μια κοινή συνείδηση του εαυτού της μέσα στον καθένα ξεχωριστά τινάζοντας στον αέρα κάθε σύνορο...Χωρίς ουτοπική προεικασία, χωρίς να "προπετά" ως όνειρο του εαυτού της, δεν μπορεί να υπάρχει ανθρωπότητα. Και αυτή η ουτοπική προεικασία αντλεί τη δύναμή της από την πηγή της παραγωγικής ανάμνησης, από τους μύθους του ανθρώπινου γένους, από τη φαντασία.
Η ροπή αυτή προς ανθρωπότητα,...χρειάζεται το όραμα μιας μελλοντικής ανώτερης ενότητας, όπου η αντίφαση ομάδας και προσωπικότητας δε θα έχει αρθεί οριστικά, αλλά θα αναπαράγεται με αυξανόμενη δημιουργική ένταση και πλησμονή σε όλο και ανώτερη βαθμίδα.
Χωρίς το όραμα του μέλλοντος των προφητών, των ποιητών, των καλλιτεχνών το είδος άνθρωπος δε θα γίνει ποτέ ανθρωπότητα. Και αυτό το όραμα του μέλλοντος ανεβάζει το είδος άνθρωπος, που είναι μια πραγματικότητα "πέραν του καλού και του κακού", και το κάνει κάτι ποιοτικά καινούριο, επομένως όχι μόνο "συνύπαρξη" κρατών, εθνών, πολιτισμών, παρά προσέγγιση σε μια κατάσταση ελευθερίας, ισότητας, αδελφοσύνης. Το γεγονός πως πάνω από κάστες και τάξεις, πάνω από τάξεις και έθνη, αυτό το όραμα όλο και ξανά το ονειρεύονταν οι άνθρωποι, οφείλεται στην ανάμνηση πως κάποτε υπήρξε μια τέτοια κατάσταση, ένας χρυσός αιώνας, ένας χαμένος παράδεισος. Σ' αυτό το κάποτε προβάλλει ο άνθρωπος που με τον ιδρώτα του προσώπου του βγάζει το ψωμί του, ο ταπεινομένος και καταφρονεμένος, ο αδικημένος και καταπιεζόμενος στον πόθο του για ελευθερία, ισότητα και αδελφοσύνη, και από το κάποτε αυτό αντλεί την ελπίδα πως θα ξανάρθει εκείνο το κάποτε, η εμπιστοσύνη πως όλα τα κακά είναι μόνο προσωπείο που κρύβει το πρόσωπο, την "ουσία", την "ανθρωπιά" του ανθρώπου. Μ' αυτήν την ελπίδα έχει κλείσει συμμαχία η τέχνη - συμμαχία που συχνά σπάζει, μα όλο και ανανεώνεται. 

Έρνστ Φίσερ 

Τα όπλα κατά των γυναικών, ΜΗ ΒΙΑ

Οι γυναίκες πληρώνουν βαρύ τίμημα για το επικίνδυνα ανεξέλεγκτο εμπόριο όπλων μικρού διαμετρήματος, αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ, που βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών, σύμφωνα με έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας. Οι γυναίκες και τα κορίτσια υποφέρουν άμεσα και έμμεσα από την ένοπλη βία. Διατρέχουν, εξαιτίας του φύλου τους, ιδιαίτερο κίνδυνο για ορισμένα εγκλήματα - εγκλήματα όπως η ενδοοικογενειακή βία και ο βιασμός.

"Δεδομένου ότι οι γυναίκες δεν είναι σχεδόν ποτέ αγοραστές, κάτοχοι ή χρήστες όπλων μικρού διαμετρήματος, υποφέρουν επίσης εντελώς δυνανάλογα από την ένοπλη βία. Συχνά προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι τα όπλα χρειάζονται για την προστασία των γυναικών και των οικογενειών τους, όμως η πραγματικότητα είναι εκ διαμέτρου αντίθετη. Οι γυναίκες θέλουν να φύγουν τα όπλα από την ζωή τους". Ντενίζ Σίρλ (Διεθνής Αμνηστία).

"Χωρίς την ενεργό ανάμιξη των γυναικών σε κάθε διαδικασία ειρήνευσης και ανασυγκρότησης, δεν μπορεί να υπάρξει καμιά ασφάλεια, καμια δικαιοσύνη και καμιά ειρήνη". Άννα ΜακΝτόναλντ (Oxfam).

"Υπάρχει σαφής ανάγκη να αναπτύξουμε βιώσιμους τρόπους ζωής που να μη βασίζονται σε μια κουλτούρα βίας. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται εναλλακτικά πρότυπα ρόλων, που να μην εξισώνουν τον ανδρισμό με την ένοπλη βία και τη θηλυκότητα με την παθητικότητα". Τζούντι  Μπάσινγκθγουέιτ (IANSA).